Wouter en Iris gaan rond half zes op pad met hun lampion. Er staat veel wind , maar het is gelukkig droog. Dit keer loop ik met ze mee en houdt Christa thuis de wacht. We hadden verwacht dat Iris er na een aantal huizen, net als vorig jaar, genoeg van zou hebben, maar dat was niet het geval. De kinderen zijn bij een stuk of 25 huizen langs geweest en deden goed hun best. Wouter oogstte veel lof met zijn "Mien lutje lanteern". Iris hield het bij "Sint Maartemn, Sint Maarten" of probeerde met Wouter mee te zingen. Vlak voor zeven uur en vlak voordat het stevig begon te regenen waren we weer binnen en kon de "oogst" worden bekeken.